Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

με λογια δανεικα..

'Ακουσε ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα 'Εχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη. Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι, Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους, Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές 'Η για να πας καβάλα στο μαίστρο. Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο, Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου. (Ελυτης)


δεν εχω σκεψεις,δεν εχω φωνηεντα,συμφωνα,λεξεις...δεν θελω και να εχω..μια σιωπη κραυγη ισως..ενα χασιμο στο πουθενα...διαβαζω μονο...και κανω copy paste...
πως γινεται το copy paste στη ζωη μου??απο που να παρω και που να δωσω???..