Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Ποιό είσαι ΡΕ φίλε??

Κυριακή στο σπίτι. Μετά από πολλές συνεχόμενες μέρες χωρίς ρεπό, επιτέλους σπίτι.
Το κορίτσι μου να φτιάχνει σπανακόπιτα (ναι κάνει και τέτοια κατορθώματα), εφημερίδες κυριακάτικες στον καναπέ, ο γατούλης να βολτάρει κι όλα όπως πρέπει να είναι για να γίνει μια κυριακή γιορτινή.
Δύσκολες μέρες, μέρες αποφάσεων με το αγχος και την απορία ποιά είναι η σωστή απόφαση. Ποιός όμως μπορεί να πει με σιγουριά τι είναι το σωστό? Και ποιός είναι αυτός που θα κρίνει το δικό μου σωστό?
Οι μέρες που πέρασαν και περνάνε, μέρες κριτικής απο φίλους, συναίτερους και αγαπημένους..Κάποια στιγμή το άφησα να συμβει..τους άφησα να κριτικάρουν και να μιλάνε για το δικό μου σωστό..Ευτιχώς συνήλθα γρήγορα..Και ποιός είσαι εσύ ΡΕ αγαπημέμε φίλε, η ότι άλλο είσαι που θα με κρίνεις? κοίτα τον καθρεφτη σου για μιά στιγμή, γύρνα στις παλιές σου σελίδες για ένα λεπτό και μέτα κάτσε στη γωνιά σου και λούφαξε.
Είμαι εδώ για οποιαδήποτε κουβενούλα και ανάληση αλλά λείπω σε οποιαδήποτε κριτική.Όταν τη χρειστώ να είστε σίγουρη ότι ξέρω που θα την βρω. Έχω και μαμά κ μπαμπά..ακόμα.
Τέλος καλοκαιριού και πάλι εδώ..πιο συχνά τώρα πιά..καλός σας βρήκα και πάλι.