Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008

Τελος εποχης...



.."Μια μετακομιση θα κανω απο το σπιτι το παλιο,μια μετακομιση που θα βοηθησουν
φιλοι και γνωστοι.."
Και την εκανα λοιπον..τελευταιο βραδυ χτες στο παλιο μου σπιτι..αναψα τσιγαρο(ακομα να το κοψω για πεισμα στο εμφραγμα),καθησα στο πατωμα και βαλθηκα να κοιταω τους αδειους τοιχους,τις αδειες γωνιες του..να περιμενει τον επομενο ενοικο για να γεμισει παλι απο φωνες,ανασες,γελια,κλαματα..ζωη.
ενας κομπος ανεβηκε στο λαιμο μου,τον σταματησα εκει,δεν του επετρεψα να φτασει στα ματια..καθε τελος μια νεα αρχη..τουλαχιστον αυτο θελουμε να ελπιζουμε..εικονες απο το παρελθον περνανε μπροστα απο τα ματια μου και νιωθω σαν σε σινεμα που δεν θελω να δω το τελος της ταινιας..κι ας το ξερω κι ας ειναι εδω μπροστα μου..

"δεν είναι πάντα μόνο κακό το αντίο.
κάποιες φορές μας δίνει
ό,τι στερηθήκαμε πριν."

Ετσι ειναι κι αν δεν ειναι θα το κανουμε εμεις,ναι?
Τελος εποχης...

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αρχή εποχής...
Και όπως κάθε αρχή: δύσκολη.
Δικιά σου είναι και η αρχή και η εποχή αυτή.
Με κόκκινο ή χωρίς, ν'ανοίγεις να αερίζεται το σπίτι.
Να αερίζεται και η ζωή μαζί να μη μουχλιάζει.
Την απλοποίηση αυτού του χώρου να την επεκτείνεις παντού. Ατονικό και στη ζωή σου. Μόνο τα βασικά να κρατήσεις. Τα υπόλοιπα είναι βάρος. Όπως βάρος είναι για τα γράμματα ο τόνος (πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων που μπορούν να τον αντέξουν αλλά δεν είναι της παρούσης).
Καλό ξεκίνημα λοιπόν!
Χαρούμενο,
Λυτρωτικό,
Καθαρτικό!

ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ είπε...

Δεν είναι υπέροχο όμως, να ξέρεις ότι το αύριο θα φέρει άλλα βιώματα; Άλλες εμπειρίες; Δεν είναι πολύ ελπιδοφόρο και αισιόδοξο να γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι θα έρθει... κάτι ακόμα;

Κι εκεί ρισκάρεις... Μπορεί η καινοτομία να φέρει στενοχώρια, θλίψη, λύπη, δάκρυα.

Αλλά τουλάχιστον μέσα από αυτές τις αλλαγές, ακόμα κι αν συνοδεύονται από πόνο, μπορεί να σου δοθεί ό,τι στερήθηκες πριν.

Έτσι είναι! Κι αν δεν είναι θα το κάνεις εσύ, ναι;

Φιλί καινοτομίας.

LIAKI είπε...

Κάθε αρχή και δύσκολη, κάθε τέλος και επώδυνο....Ο παλιός είναι αλλιώς ο νέος είναι ωραίος....
Σκέψου τα θετικά και επίκαιρα...Θα δούμε την Καλομοίρα στο καινούριο σπίτι στην καινούρια T.V....Και να έρθει ο μεγάλος σεισμός που όλοι σαν καραμέλα τις τελευταίες μέρες πιπιλάνε εμείς δεν φοβόμαστε τίποτα είμαστε σε μονοκατοικία..Ο Ζαμάν επιτέλους θα αποκτήσει το δικό του χώρο και δεν θα χρειάζεται να διανύεις χιλιόμετρα καθημερινά για την ανάγκη του.....Κάθε βράδυ που θα ξαπλώνεις στο "καινούριο σου κρεβάτι" θα σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς ότι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2 ακόμη άνθρωποι στον πλανήτη σε νοιάζονται και σε αγαπάνε!!!!!
ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ????????? Αν ναι σε λίγο να εργαστώ καμία ωρίτσα και θα επανέρθω!!!!Φιλιά!!!!

katerina.. είπε...

@ Τα υπολοιπα ειναι βαρος,οπως βαρος ειναι για τα γραμματα ο τονος..αυτη η πενα σου ειναι καταπληκτικη κι ας μην με πιστευεις οταν στο λεω..


@ενα προσωπο οτι θα ερθει κατι ακομακι αν δεν ερθει θα το ψαξω εγω..ναι..καλημερες ομορφες ηλιολουστες.


@liaki μου στο καινουργιο μου κρεβατι,θα σκεφτομαι το δωρο σου..μου φτανει που σε γνωρισα τι αλλο να θελω??αυτο ειναι ολα τα λεφτα(που δεν εχουμε)..εχουμε μια καρδια ομως τοσο πολυτιμη που αξιζει ολα τα πλουτη αυτου του γαμ....ου ντουνια ναι??σ αγαπαω ματια μου και αυριο ολα θα ειναι καλυτερα για το μικρουλι..

μακης είπε...

Το πιο ωραίο σε κάθε τέτοια αλλαγή, είναι που στην αρχή δεν ξέρεις που να βάλεις τα πράγματά σου (τα ίδια, παλιά και γνώριμα πράγματα σε νέο, ολοκαίνουργιο χώρο)!

«Αυτό ταιριάζει εκεί?»...
«Μπα, εκείνο δε χωράει σ’ αυτή τη μεριά»…
«Ετούτο πάλι, να το βάλω πλάγια ή ίσια?»…
«Φτου! δεν έχει πρίζα σ’ αυτή τη μεριά για να βάλω το ραδιόφωνο»…
«Χρειάζομαι ένα τραπεζάκι εδώ»…
κοκ…

Και εκεί που όλα φαντάζουν βουνό … τσουπ, λίγες μέρες μετά έχουν πάρει όλα τη θέση τους. Και μη νομίζεις πως έκανες κάτι εσύ! Μόνα τους βρήκαν τη θέση τους. Και μετά, περιμένουν …

Περιμένουν να βρεις κι εσύ τη δική σου θέση ανάμεσά τους. Θα περιμένουν όσο χρειαστεί (έχουν υπομονή τα άψυχα. Εμείς δεν έχουμε…).

Πολύ χάρηκα για την αλλαγή αυτή στη ζωή σου (το τραγούδι που έλεγε η Βόσσου που το θυμήθηκες …?). Περιμένω να με καλέσεις για καφέ.

Σε φιλώ